Zmiana stylu życia, jaką w ostatnich latach przechodzi nasze społeczeństwo, powoli wpływa na zmianę sposobu odżywiania oraz rodzaj spożywanych produktów. Coraz większa różnorodność asortymentowa sprawia, że coraz częściej do przyrządzania posiłków wykorzystuje się makarony. Mimo wciąż jeszcze stosunkowo niskiej konsumpcji tych produktów w naszym kraju, wyraźny trend wzrostu produkcji na przestrzeni ostatnich 10 lat wskazuje, że jest to bardzo obiecujący, perspektywiczny kierunek.
Wydawałoby się, że trend ten znacznie poprawi kondycję naszych producentów makaronu. Jak jednak wynika z porównań ekonomicznych Instytutu Ekonomiki Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej, rentowność produkcji makaronu w naszym kraju systematycznie spada. Niepokojąca jest również bardzo niska, na poziomie 0,75 stopa inwestowania, wyraźnie niższa niż w pozostałych działach przetwórstwa zbóż.
Obecnie liczba aktywnych małych i średnich producentów makaronu w Polsce zmniejszyła się z ok. 900 do stu kilkudziesięciu i mimo, że nadal według szacunków producenci ci wytwarzają około połowy ilości makaronu znajdującego się w handlu, zakłady te borykają się z wieloma trudnościami. Aby dorównać potentatom, a także sprostać wymogom wynikającym z wstąpienia do Unii Europejskiej, zdecydowana większość istniejących obecnie małych i średnich zakładów makaronowych ogromnym wysiłkiem, na miarę swoich możliwości, unowocześniła zakłady; wprowadziła obowiązujące systemy bezpieczeństwa żywności, zmodernizowała park maszynowy i technologię produkcji, zwiększając zarazem zdolności produkcyjne i asortyment wytwarzanych wyrobów. Często okupione to było wzrostem zadłużenia, długoterminowych kredytów, którego poziom w 2002 roku dla branży makaronowej wynosił 3,45 i był najwyższy w całej branży zbożowej. W efekcie, znacznie wzrosły możliwości produkcyjne zakładów, ale rynek wzrósł nieznacznie. Pogłębia to jeszcze bardziej walkę konkurencyjną producentów i minimalizuje zyski.
Jeśli nałoży się na to rosnąca podaż makaronów z innych państw Unii i silna, połączona z agresywnym marketingiem, ekspansja produktów wytwarzanych przez największe firmy, sytuacja małych producentów makaronu jest szczególnie trudna.
Szansą dla małych i średnich zakładów przemysłu makaronowego powinna być wewnętrzna polityka finansowa oparta na zdrowych mechanizmach ekonomicznych.
Na cyklicznie odbywających się spotkaniach Izby wielokrotnie podejmowano problem cen dumpingowych stosowanych w handlu przez producentów jak również dyskutowano nad możliwością wspólnego rozwiązania tego problemu. Długotrwały proces produkcji w zakładzie oparty na zaniżonych wskaźnikach ekonomicznych w efekcie prowadzi do upadku mniejszych zakładów i wchłonięcia ich przez zakłady o mocniejszej kondycji ekonomicznej.
W związku z powyższym Zarząd PIM powołał Zespół, który przeprowadził szacunkową kalkulację wyprodukowania makaronu w Polsce. Wyniki prac zespołu zostały wstępnie przedstawione przez pana Pawła Nowakowskiego na spotkaniu producentów w dniu 17 listopada 2006r. w Kruszynie. Jednocześnie Biuro Techniczne będzie publikować uaktualnioną kalkulację na stronie internetowej Izby.
CEL KALKULACJI
- Oszacowanie faktycznego kosztu wytworzenia makaronu ekonomicznego dla potrzeb producentów zrzeszonych w PIM
- Wskazanie zagrożeń związanych ze stosowaniem przez producentów polityki cenowej
ZAŁOŻENIA
Kalkulacja została przygotowana dla teoretycznego zakładu produkcyjnego wytwarzającego:
- 1000 kg / h dla makaronu tłoczonego
Lub
- 500 kg / h dla makaronu walcowanego
Wszystkie koszty odniesiono do 1 kg wyprodukowanego makaronu
- Koszt mąki - założono zużycie na poziomie 1,05 uwzględniające utratę wilgotności
- Inne dodatki - powinny uwzględniać faktyczny koszt poniesiony na nabycie tych składników do kilograma makaronu; w przypadku makaronu walcowanego to jaja w ilości 2 sztuk na 1 kg
- Opakowania - uwzględnia koszt standardowego dla taniego produktu opakowania jednostkowego i zbiorczego
- Media - energia elektryczna, ciepło i inne media wykorzystywane w procesie produkcji
- Płace produkcyjne (42,5 tys. zł miesięcznie brutto z narzutami) - zawiera wynagrodzenie pracowników produkcyjnych dla 4 brygad, kierownika produkcji, laboratorium, jakość
- Pozostałe produkcyjne (10 tys. zł mies.) - materiały eksploatacyjne i pozapłacowe koszty produkcji
- Amortyzacja (75 tys. zł mies.) - dla majątku o wartości 6 mln zł, średnia amortyzacja 7%
- Pozostałe płace - administracja (koszt brutto 30 tys. zł miesięcznie)
- Koszty sprzedaży HS - warunki poszczególnych przetargów często określają konieczność poniesienia dodatkowych kosztów marketingowych.
- Koszty opakowań - gotowe woreczki, karton na 10kg, taśma klejąca lub klips
Wyjaśnienia skrótów na wykresie:
TKKPF – tłoczone formy krótkie krupczatkowe pakowane w folię
TKKPK – tłoczone formy krótkie krupczatkowe pakowane w karton
TDKPK - tłoczone formy długie krupczatkowe pakowane w karton
TKKPF - tłoczone formy długie krupczatkowe pakowane w folię
TDSPK - tłoczone formy długie semolinowe pakowane w karton
TKSPK - tłoczone formy krótkie semolinowe pakowane w karton
WZK – walcowana zapałka krupczatka
WZS – walcowana zapałka semolina
Dostęp do publikacji danych jest możliwy po zalogowaniu użytkownika.